Jarząb brekinia

organza

Drzewo o wysokości 3-15, wyjątkowo nawet do 20 m, z koroną w zarysie przeważnie jajowatą. Może osiągać wiek około 100 lat i obwód pnia ponad 1,5 metra. Popielatoszara lub ciemnoszara kora jest gładka lub podłużnie lekko bruzdkowana. Młode gałązki są wełnisto owłosione. Białokutnerowate lub jedwabisto owłosione pączki są prawie czarne i mają grubość około 1 centymetra. Liście w zarysie szeroko jajowate, do 10 cm długości, z 3 lub 4 ostrymi, głęboko wciętymi klapami, z których najniższa para odstaje prawie prostopadle. Liście pod spodem nie są białe, tylko w młodości owłosione, z wiekiem łysiejące. Białe kwiaty wielkości 1-1,2 cm zebrane są w podbaldachy. Jajowaty owoc z początku jest żółtawoczerwony, później skórzasto brunatny z kropkami. Siedlisko: Lasy liściaste i mieszane (grądy i świetliste dąbrowy). Preferuje gleby żyzne i gliniaste, prawie wyłącznie na wapieniu, w miejscach słonecznych i osłoniętych. Unika gleb piaszczystych i mokrych. Rozmieszczenie: Brak go w Europie Północnej na północ od Niemiec, poza tym w Irlandii i Holandii; występuje w pozostałej części Europy Zachodniej i Środkowej, na zachodzie nieco częściej. W Polsce tylko rzadko w zachodniej i południowej części kraju. praca Słupsk

Współpraca