Krzewy leśne

Berberys zwyczajny

Krzew o wysokości do 3 m z kanciastymi gałązkami i trójdzielnymi cierniami o długości do 2 centymetrów. Liście delikatnie kolczasto ząbkowane, odwrotnie jajowate do podłużno-eliptycznych, o długości od 3 do 6 cm, stojące w pęczkach na krótkopędach. Kwiaty żółte z 3 płatkami korony wykształconymi jak działki kielicha i z 6 miodownikami wyglądającymi jak płatki korony, zebrane w zwisające grona o długości do 5 centymetrów. Owoc jajowaty, podłużny albo cylindryczny jest wielonasienną, lśniącą czerwoną jagodą. Siedlisko: Słoneczne wzgórza, zarośla, świetliste lasy liściaste lub sosnowe, żywopłoty i zakrzewienia śródpolne, kamieniste i suche zbocza. Szczególnie chętnie na żyznych i wapiennych glebach gliniastych. Rozmieszczenie: Prawie cała Europa. W Skandynawii i na Wyspach Brytyjskich gatunek zadomowiony. W południowych i środkowych Niemczech występuje rzadko i w rozproszeniu, a w Westfalii osiąga północną granicę swego środkowoeuropejskiego zasięgu. Okres kwitnienia: Maj i czerwiec. Rozmnażanie: Za pomocą nasion. Godny uwagi jest mechanizm zapylania kwiatów: jeśli pełzający po kwiecie owad dotknie rozpostartych, bardzo wrażliwych na dotyk, nitek pręcików, to zaginają się one z trzaskiem do szyjki słupka, a równocześnie pylniki pękają. Zarówno odwiedzający kwiaty owad, jak i szyjka słupka zostają przy tym mocno „upudrowane\" pyłkiem. frezarki narzędziowe